Guztiz arrakastatsua suertatu da J.A. Urbeltz-en azken euskal dantzaren ikuskizuna Bilbo aldean egin zen erabateko estreinuan. Izan ere, Arriaga antzokia leporaino bete zen jendeak txaloz eta kantuz lagundu zien azerien ezteietan parte hartu zuten dantzari eta musikariei hasierako dantzatik azken eta denon arteko Jose Mielen batela abestiraino. Zinez, ez baita batere erraza geure mundu globalizatu eta mestizatu honetan Urbeltz nafartarrak lantzen duen ekimena: euskal nekazaritza kulturak sortu zituen dantza, ohitura edo jantziak ikuspegi berriarekin berpiztea edo modernizatzea, hain zuzen ere. Kasu honetan gure ikerlariak eta koreografoak Japonian eta Euskal Herrian dioten esaera zaharra «euri eta iguzki, azeriaren ezteiak» aitzakiatzat hartu du Gipuzkoako Hernani aldean oraindik bizirik dirauen Axeri Boda dantzarekin uztartzeko, hots, ikuskizunari bizia emateko. Noski, afan horretan euskal folkloreak dituen hainbat dantza eta kantuak kateatu ditu hamar zatitan banatuak: esaterako, bourré, kontradantzak, makil dantza, soka dantza ingurutxoa eta horiek folkloreko kantuekin bai euskal herrikoak (ia guztiak) zein Okinawako kantu tradizionalarekin edo Habanerarekin. Dantza dantzagatik izan da, argudiorik gabe, eszenografiarik eta apenas argiztatzeko lanik gabe, beraz.