Dantzing

Esanguratsua iruditu zait Gara egunkarian Segurako dantza solte txapelketaren biharamuneko artikuluari jarritako titularra: "Dantzan lurra ukitu gabe". Irabazleei buruz ari da, Azpitarte anai arrebei buruz. Testuan Juan Jose Ugalde epaimaikide eta antolatzailearen hitzek ideia horretan sakontzen dute: «Azpitartetarrei ezer nabarmentzekotan arintasuna nabarmenduko nieke, airean eta aise dantzatzen den bikotea da, eta izugarrizko indarrarekin dantzatzen dira, gainera»

Euskal dantza tradizionalen ezaugarri nagusi eta adierazgarrienetako bat, lurrarekin duten lotura da. Ez dago lurrari, grabitateari, ihes egiteko asmorik. Jauzi egiten den bakoitzean lurrera itzultzeko indarra egiten du dantzariak, eta lurrera erortzearekin batera lotzen dira dantzariaren oinak eta musika.

Seguran zerura begira eta lurrarekiko dugun lotura sendo hori hautsi nahian dabiltzanak saritzen dituzte, lurrarekin zenbat eta gutxiago dantzatu orduan eta hobe. Dantzakera horrek dantza tradizonalarekin zerikusirik ez duela erakusten duen adibide bat gehiago.

Epaimahaiak erabakia hartzen zuen bitartean Kepa Artetxe eta Soiartze Artetxek egin zuten dantza soltean. Dantzakera tradizionalaren erakusgarri bikainak dira Galdakaoko aita-alabak. Zenbaitek bizitza osoan ikasiko ez duten lezioa ematen dute bi minututan. Besoen jokoa, oinen bizitasuna, dantzarien arteko konplizitatea -baina ez simetria, ez dira robotak, elkarrekin ari dira dantzan, ez elkarri ispiluarena egiten-, eta batez ere, lurrari ondo lotuta, lurretik altxatu gabe!