Herri guztietan gertatuko da akaso, baina gure herrian ohikoa izan da toki zehatz bateko ohitura hartu, zabaldu eta denboraren poderioz herri guztiaren ikur (nazional) gisa hartzea.Hori gertatu zen gerra aurreko Durangaldeko "ezpata-dantza" taldeekin, Lizarrako Larrain-dantza edo Lesakako Olentzerorekin orainxeago eta azken urteotan Ituren eta Zubietako joaldunekin.
Euskal Herriko edozein txokotako "Euskal jai" edo gisakoren batean ikusiko ditugu joaldun taldeak, berdin Zuberoan, Tuteran edo Bizkaiko azken puntan.
Gaur dantzan.com-eko hemerotekan elkarrizketa honekin egin dut topo. Peio Santesteban, Zubietako joaldunak haien ohiturarenganako errespetua eskatzen du bertan. Peio-k dio ez diola inor-i joaldun talderik monta dezala galaraziko, baina eskatzen du joaldun izan nahi duenak ikasi dezala ohitura zer den, ezagutu dezala jotzeko modua eta ongi jo ditzala joareak.
Eta niri hitz horiek irakurtzean, dantzariak etorri zaizkit burura.
*Argazkia Cazenave-ri ostua, atrebentzia handiz.
Idatzi artikulu bat