Aurrekoan lanetik etxerako bueltan irratia piztu eta Euskalerria
irratian Nafarroaren eguneko inguruko albistea ematen ari ziren. Kultur
astea antolatu zutela festa egun horren karietara eta zer kultura
ekitaldi eginen zituzten azaldu zuen neska batek. Tartean kantaldia.
Kantaldi horretan denetarik: kalitate handiko abeslariak, Erramun
Martikorena kasu eta ez horren kalitate handikoak, talde herrikoiak,
alegia. Hura entzun eta galdera etorri zitzaidan burura: eta Erramun
Martikorena ez al da ba abeslari herrikoia?
Puntu honetara helduta aitortuko dut kaka-nahaste dezentekoa dudala nik
zenbait kontzepturekin. Hasteko, zeri deitzen diogun "herrikoi",
"popular", "herri-kultura"? Herri-kulturaz pixka bat irakurtzen hasi
eta "herriak" -ez al gara denok herri?- egiten duen kultura aipatu
egiten dute, akaso kultura elitistago batekin alderatuta.
Niri honetan guztian zerak pizten dit ardura, herrikoi izenondoa
daraman edozein jarduera kalitate eskasarekin lotzea. Nire inguruan
dezentetan entzun izan dut "guk modu herrikoiean egiten dugu dantza,
abestu, musika tresna bat jo...", esan beharrean, "guk modu traketsean
egiten dugu dantza, abestu, musika tresna bat jo..." Hori nola esanen
dugu ba? Gisa horretako eufemismoekin gure jardunari ospea kentzen
baino ez gara ari, nire ustez.
2009/04/28 12:35:44.904 GMT+2
Herri kultura eta kalitatea
Nork: aritz.2009/04/28 12:35:44.904 GMT+2
Etiketak:
herri-kultura
kalitatea
| Permalink
| Erantzunak (5)
| Errenferentziak: (0)
Erantzunak
Nork: oier.2009/04/30 10:08:41.905 GMT+2
http://www.dantzan.com/blogak/oier
Nork: patxi.2009/04/30 14:04:59.722 GMT+2
Jimeno Juriok Folklorearen inguruan eta, orohar, herri kulturaren inguruan ondorengoa zioen:
"Por desgracia para nuestro nivel cultural, son muchos los que consideran el folklore como algo superficial y vano, sinónimo de bailes regionales, indumentarias o costumbres más o menos trasnochadas, que se mantienen como algo carente de sentido o como reclamo para el turismo (…)
El folklore es algo mucho más serio. Cuando es sincero y brota de la entraña del pueblo, cuando profundizamos en el por qué de ciertas manifestaciones populares y en sus antecedentes, en sus matices y en su significación, y en el área geográfica en la que se desenvuelven, los datos folklóricos nos descubren la psicología, la historia, el nivel cultural, el ser profundo de un grupo étnico y las influencias que ha sufrido en su historia. Entonces el folklore se convierte en mensaje vital, personal, transmitido por el lenguaje sin palabras de una danza, de un rito, de una práctica, de una música, y se hermana con una ciencia que se llama Etnología"
Nork: Aritz Romeo.2009/05/02 17:44:22.636 GMT+2
http://aritzromeo.blogspot.com/
Neri, 'herrikoia' hitzak bizitasuna, kolorea, irria, parranda eta askatasuna hitzak dakarzkit burura. Bizitasuna, herriak egina izanik, bizi-bizia delakoz. Kolorea, botere klaseak nahi duen gizarte uniforme eta grisaren parean herria kolorez margotzeko daudelako ekimen herrikoiak. Irria eta parranda, herrikoia dena gehienetan ongi pasatzeko balio duelakoz, aisialdi homogeneoarekin hautsi eta kultura alternatiboa sortzen delakoz herri-mugimenduarekin, hau da, "popular" deritzotenarekin. Azkenik askatasuna, izan ere, herrikoia dena boteretik aldentzen da eta horrek herriari askatasuna ematen dio.
Nork: Iker.2009/09/10 13:49:22.095 GMT+2
Zuk diozuna eta nik diodana ez dira kontrajarriak. Nik esaten dudana da askotan herrikoi hitza erabiltzen dela kutre edo kalitate-gabeko erabili beharko litzatekeen tokian, eta beraz, erabiliaren erabiliaz (askotan ez dagokion kontestuetan) herrikoi kontzeptuak kutsu peioratiboa hartzeko arriskua dagoela. Noski badaudela ospakizun herrikoiak alaiak, koloredunak, biziak, eta batzuetan kalitatezkoak... Batzuetan diot, baina gehienetan ez. Zergatik kontrajartzen da kalitatea eta herrikoitasuna?
Hori baino ez dut galdetzen.
Nork: aritz.2009/09/11 14:06:31.465 GMT+2
http://www.dantzan.com/blogak/aritz